ارتقای شارژ بیسیم سری Galaxy S26 سامسونگ؛ بدون مگنت
سامسونگ شارژ بیسیم سری Galaxy S26 را ارتقا میدهد؛ اما غیبت مگنتها، Qi2 را نیمهکاره میکند
بر اساس اطلاعات منتشرشده در وبسایت Wireless Power Consortium (WPC)، سامسونگ در حال آمادهسازی یک ارتقای مهم در بخش شارژ بیسیم برای نسل آینده پرچمداران خود، یعنی سری Galaxy S26 است. در این لیست، شمارهمدلهایی دیده میشود که به احتمال زیاد به Galaxy S26، S26 Plus و S26 Ultra تعلق دارند و همگی از استاندارد Qi 2.2.1 پشتیبانی میکنند. مطابق این اسناد، گوشیهای سری Galaxy S26 قادر خواهند بود شارژ بیسیم با توان ۲۰ وات یا حتی بیشتر ارائه دهند؛ موضوعی که با شایعات قبلی درباره پشتیبانی Galaxy S26 Ultra از شارژ بیسیم ۲۵ وات همخوانی دارد. با این حال، در کنار این پیشرفت عددی، یک نکته منفی مهم نیز به چشم میخورد؛ نکتهای که باعث شده این ارتقا از دید بسیاری از کاربران و تحلیلگران، ناتمام و محافظهکارانه به نظر برسد.
Qi2؛ دو مسیر کاملاً متفاوت با BPP و MPP
استاندارد Qi2 که توسط WPC معرفی شده، برای نخستینبار شارژ بیسیم را به دو پروفایل کاملاً مجزا تقسیم میکند:
Base Power Profile (BPP) و Magnetic Power Profile (MPP). این دو پروفایل صرفاً تفاوت اسمی یا بازاریابی ندارند، بلکه از نظر طراحی سختافزاری، نحوه تراز سیمپیچها، مدیریت توان، راندمان انرژی و تجربه کاربری در دو سطح کاملاً متفاوت قرار میگیرند.
BPP؛ شارژ بیسیم سنتی با ظاهری مدرن
پروفایل BPP در واقع نسخهی تکاملیافتهی همان شارژ بیسیم کلاسیک Qi است. در این معماری، گوشی فاقد هرگونه مگنت داخلی است و تراز شدن سیمپیچ شارژر و دستگاه کاملاً به نحوه قرارگیری گوشی روی پد بستگی دارد. سیستم برای تشخیص موقعیت کویلها از روشهایی مانند Ping و Power Negotiation استفاده میکند که اگرچه کارآمد هستند، اما دقت بالایی ندارند. در نسخه جدید Qi2، BPP میتواند به توان ۲۰ وات برسد و حتی در برخی پیادهسازیها – مانند آنچه درباره Galaxy S26 Ultra مطرح شده – این عدد ممکن است تا ۲۵ وات افزایش یابد. با این حال، افزایش توان اسمی لزوماً به معنای بهبود تجربه واقعی نیست. در BPP، کوچکترین جابهجایی یا عدم همراستایی دقیق باعث افت راندمان، افزایش تلفات انرژی و تولید گرمای بیشتر میشود. به بیان ساده، شارژ بیسیم همچنان «بیسیم» است، اما نه هوشمند، نه پایدار و نه کاملاً قابل اتکا.
MPP؛ قلب واقعی Qi2 و شارژ مغناطیسی مدرن
در سوی مقابل، MPP یا Magnetic Power Profile قرار دارد؛ جایی که Qi2 از یک سیستم القایی ساده به یک ساختار مکانیکی–الکترومغناطیسی دقیق ارتقا پیدا میکند. در این پروفایل، گوشی به آرایهای از مگنتهای حلقهای داخلی مجهز است که باعث میشود دستگاه بهصورت خودکار و کاملاً دقیق روی شارژر قفل شود و سیمپیچها دقیقاً هممرکز قرار گیرند. این تراز مکانیکی دقیق، نیاز به الگوریتمهای جستجوی موقعیت را عملاً از بین میبرد و نتیجه آن، افزایش راندمان انتقال انرژی در حدود ۱۵ تا ۲۰ درصد، کاهش محسوس دما و پایداری کامل توان خروجی حتی در حداکثر وات است. در استاندارد فعلی Qi2، توان MPP بهصورت رسمی ۱۵ وات پایدار تعریف شده، اما زیرساخت آن برای توانهای بالاتر در نسلهای آینده آماده است. بنابراین، MPP نه فقط سریعتر، بلکه خنکتر، مطمئنتر و پریمیومتر است.
چرا نبود MPP در Galaxy S26 یک عقبگرد محسوب میشود؟
طبق اسناد WPC، گوشیهای سری Galaxy S26 تنها با پروفایل BPP سازگار هستند و از MPP پشتیبانی نمیکنند. این به آن معناست که این دستگاهها بهصورت داخلی فاقد مگنت خواهند بود و امکان اتصال مستقیم به لوازم جانبی Qi2 مغناطیسی را ندارند؛ مگر با استفاده از قابهای سازگار. از دید مهندسی، این تصمیم یعنی استفاده از Qi2 بدون بهرهگیری از مهمترین مزیت آن. در بازاری که شارژ مغناطیسی بهتدریج در حال تبدیل شدن به یک استاندارد در گوشیهای پریمیوم است، حذف مگنت داخلی باعث میشود تجربه کاربری Galaxy S26 در این بخش، یک نسل عقبتر از رقبا به نظر برسد.
چرا سامسونگ همچنان به BPP پایبند مانده است؟
این انتخاب احتمالاً نتیجهی یک تصمیم فنی–تجاری چندلایه است. مگنتها فضای فیزیکی مشخصی اشغال میکنند و میتوانند در گوشیهایی مثل Galaxy S26 Ultra روی عملکرد اجزایی مانند S Pen، NFC و آنتنها تأثیر بگذارند. از سوی دیگر، سامسونگ با حذف مگنت داخلی، کنترل بیشتری روی اکوسیستم قابها و لوازم جانبی خود خواهد داشت و از قفل شدن کامل به اکوسیستم MagSafe‑محور اپل جلوگیری میکند. در نهایت، نباید نقش هزینه تولید را نادیده گرفت؛ افزودن مگنتها و بازطراحی سیستم حرارتی، ساختار BOM را پیچیدهتر و گرانتر میکند و BPP میتواند راهحلی کمهزینهتر و کمریسکتر باشد.
جمعبندی
پشتیبانی سری Galaxy S26 از استاندارد Qi 2.2.1 و افزایش توان شارژ بیسیم، روی کاغذ یک پیشرفت محسوب میشود؛ اما تکیه بر BPP بهجای MPP باعث شده این ارتقا کامل نباشد. گوشیهای جدید سامسونگ سریعتر شارژ میشوند، اما از مهمترین مزیت Qi2 یعنی شارژ بیسیم مغناطیسی واقعی محروم ماندهاند. در دورهای که تجربه کاربری پریمیوم بیش از هر زمان دیگری اهمیت دارد، این تصمیم بیشتر شبیه یک ارتقای نیمهکاره است تا یک جهش واقعی در فناوری شارژ بیسیم.
